Carol (2015) ***

118min

Σκηνοθεσία: Todd Heynes

Σενάριο: Phyllis Nagy, Patricia Highsmith (novel)

Πρωταγωνιστούν: Cate Blanchett, Rooney Mara, Sarah Paulson, Kyle Chandler, John Magaro, Jake Lacy

Αυτά τα κάλαντα (carol) τα έχει αναλάβει ο Carter Burwell (ενδεικτικές μόνο μουσικές του: Fargo (1996), O brother where art thou? (2000), In Bruges (2008), Where the wild things are (2009), True Grit (2010), Anomalisa (2015)) με όλη την απαιτούμενη χαρμολύπη των στιγμών που θα ακολουθήσουν. Είναι Νέα Υόρκη, είναι δεκαετία του ΄50, είναι Χριστούγεννα και μέσα σε πολυκατάστημα παιχνιδιών, κορίτσι (Rooney Mara) ερωτεύεται κυρία (Cate Blanchett). Και το ανάποδο.

Ο Tedd Heynes είναι ένας κομψοτέχνης. Κυνηγά με εξημμένα πειθαρχημένη στρατηγική το ένα και μοναδικό σημείο που θα τοποθετήσει την κάμερά του για να χαϊδολογήσει μεγαλειωδώς την ελάχιστη γυμνότητα ενός ώμου, τα χείλη που συσπώνται αφηρημένα λίγο πριν τον καπνό, τα δάχτυλα που γυροφέρνουν το ρουμπινάτο δαχτυλίδι στον χορό, κλασικό και αργόσυρτο του «λίγο πριν», την ξανθιά τούφα που επαναστάτησε τόσο, όσο οφείλει ξανατοποθετηθεί πίσω από το αυτί, μα βασικά και αμετάκλητα, τα μάτια – ειδικά εδώ, αχ αυτά τα μάτια – τιμωρημένα απαλά πίσω από τις αντανακλάσεις και τα θολά τζάμια της βροχής. Φλερτάρει ανελέητα μαζί σου και δεν ξεχνά ποτέ να σου γεμίζει το κρυστάλλινο (αποκλειστικά) ποτήρι με τη μαγνητική νοσταλγία ενός αισθητικού παρελθόντος που δεν έζησες, αλλά ορκίζεσαι στο όνομά του.

Therese Belivet: I'm not alone this year.

Και όταν του πεις το ναι και αρχίσεις να το ζεις, μαγεία και πάθος και τρυφερότητα και ρομαντισμός, μα, στενόχωρη αγάπη βιτρίνας. Από πίσω, αλλά και μέσα στον πυρήνα της, η συγκίνηση, λες και δεν είχε άλλα μέσα, πρέπει να αναμαλλιαστεί από κατασκευασμένους (ανδρικούς) εχθρούς και από μια χρονική συγκυρία που θα σκουπίσει το, υπαρκτό πέρα για πέρα και σε όλες τις διαστάσεις, γαμώτο με mainstream χαρτομάντιλο.

Ωστόσο, και γιατί, όχι;

Το φινάλε, χαμηλόφωνα εκρηκτικό και η Rooney Mara – χωρίς να έχει και ασήκωτη βαρύτητα, πρώτη φορά παρασάγγας συμπαθής στα μάτια της γραφούσας – έχει ήδη προθερμάνει το θεριακωμένο κοινό της που προσευχήθηκε για μια νέα Audrey Hepburn και να ‘την (στο αόριστα περίπου της).

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s