Only lovers left alive / Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί (2013) ***

123min

Σκηνοθεσία: Jim Jarmusch

Σενάριο: Jim Jarmusch

Πρωταγωνιστούν: Tilda Swinton, Tom Hiddleston, Mia Wasikowska, John Hurt, Jeffrey Wright, Anton Yelchin

Ο Adam (Tom Hiddleston) και η Eve (Tilda Swinton) έχουν μια μακροχρόνια σχέση. Μετράει κάποιους αιώνες και, σύμφωνα με αυτοσχέδιους υπολογισμούς, εκατομμύρια γαλόνια αίμα. Ναι, είναι δυο βαμπίρ, αλλά, αλλιώτικα από τα άλλα που ξέρεις.

Εκείνος τυλίγεται μαύρες ρόμπες κρυμμένος στη βιομηχανική έρημο του Ντιτρόιτ. Συλλέγει παλιά μουσικά όργανα, συνθέτει αριστουργήματα σε πένθιμο τέμπο και θρηνεί για το ξέφτισμα των ζόμπι (i.e. ανθρωπότητας) του σήμερα γραπωμένος στο παρελθόν. Εκείνη αέρινα κουκουλωμένη λευκές μαντίλες και τριγυρισμένη από την μελωδική αύρα της Ταγγέρης. Λικνίζεται στα σοκάκια, στα πάσας γλώσσας αναγνώσματα και στις συζητήσεις περί τέχνης, λαμβάνοντας κάθε τέρψη από την αέναη προσαρμογή στους καιρούς. Διαπιστευμένα λοιπόν, διαφορετικά τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη τους, μα απόλυτα αλληλοσυμπληρούμενα τα μεγέθη τους.

Κάτω από την κοινή, ουράνιου στερεώματος που λαμποκοπά στροβιλίζοντας, αρχαία (;) μπλεγμένη τους μοίρα, μέχρι το βινύλιο που στροφάρει στο σαλόνι τους και το κεφάλι τους που γυρίζει από την κατάποση χρυσοπληρωμένου αλλά όχι πια εγκληματικού, αποστάγματος αίματος (το πίνουν ιεροτελεστικά σε κομψά ποτηράκια του λικέρ…). Ένας κύκλος το πλήρες σύμπαν τους: αρχετυπικό, αυτόνομο, αδιάσπαστο. Με κέντρο του τα δυο γυμνά τους κορμιά, έτσι αφημένα στην ολότητα πέρα από τον χώρο και τον χρόνο, που άπλωσαν τα χέρια και διάλεξαν να προσθέσουν εντός του την ωραιολατρική έκσταση της Τέχνης (ευτυχώς, και της επιστήμης) σε κάθε έκφανση της μοναχικής ζωής τους.

Ίσως αυτήν την μεγάλη εικόνα – αυτήν που για να την διακρίνεις, να την αντιμετωπίσεις και να την αποδεκτείς χρειάζεται αθροιστική σοφία – να την έχεις ήδη εντός σου. Εκεί στον πρώτο ροκ έρωτα που δεν καταδέχεται καμιά φθήνια και υπερχειλίζει αυτόματα την αλαζονική φαντασίωση, ακριβώς εκείνη που διαστέλλει κάθε σταγόνα του αίματός σου με coolness και γενναιότητα, για να πιστοποιήσει φορώντας σταράκια και πίνοντας (ας πούμε) μπύρες, όπως άλλωστε και ο Jarmusch σε αυτό εδώ το δίωρο, hipster, γκοθικωμικό ραβασάκι προς την σύντροφο της ζωής του: εμείς υπεράνω όλων, εννοείται και του θανάτου.

Ίσως.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s