Les Misérables / Οι Άθλιοι (2012) ***1/2

158min

Σκηνοθεσία: Tom Hooper

Σενάριο: William Nicholson, Alain Boublil, Claude-Michel Schönberg, Herbert Kretzmer, Victor Hugo (novel)

Πρωταγωνιστούν: Hugh Jackman, Russell Crowe, Anne Hathaway, Amanda Seyfried, Sacha Baron Cohen, Helena Bonham Carter, Eddie Redmayne, Samantha Barks

Γαλλία 1815.  Κάποτε έκλεψε ένα καρβέλι ψωμί και αυτό του κόστισε 19 χρόνια φυλάκισης.  Τώρα ο Jean Valjean (Hugh Jackman) βλέπει τις αλυσίδες να φεύγουν επιτέλους από πάνω του, αλλά το μάτι του νόμου να συνεχίζει να τον καταδιώκει με τον αστυνόμο Javert (Russell Crowe), να του υπενθυμίζει πως είναι για πάντα χαρακτηρισμένος ως ένας επικίνδυνος πρώην κατάδικος.  Ο Jean Valjean εξαφανίζεται, αλλάζει ταυτότητα και κάνει μια νέα αρχή.  Γίνεται δήμαρχος και εργοστασιάρχης και τότε πέφτει πάνω στην Fantine (Anne Hathaway), μια νεαρή, εξ ‘ανάγκης πόρνη που ξεψυχά στα χέρια του και τον ορίζει κηδεμόνα της κόρης της, Cosette (Isabelle Allen/Amanda Seyfried).  Ο Jean Valjean πρέπει να επανεκκινήσει και πάλι τη ζωή του.

O Victor Hugo στα 1862 με τις μνημειώδεις 1.200 σελίδες του μυθιστορήματός του, υπογραμμίζει την επαναληψιμότητα της παγκόσμιας ιστορίας.  Ο φτωχός συνεχίζει να μην έχει στον ήλιο μοίρα, να ονειρεύεται την επανάσταση, να παλεύει για αυτήν, για να συνειδητοποιήσει πως μόνο με την ελπίδα φωτίζει τη ζωή τη δική του και του διπλανού του.  Βέβαια, η ιστορία του δεν μένει εκεί, αλλά φιλοσοφεί αγγίζοντας τις δύο όψεις της ανθρώπινης φύσης, την αναγκαιότητα όλων των μορφών της αγάπης και της πίστης, συνεχίζοντας να προβληματίζει με διαχρονική πολιτική δύναμη.  Κάτι που μαρτυρούν και οι πολυάριθμες κινηματογραφικές μεταφορές του έργου που, από το 1980 μέχρι και σήμερα, πατάει και το θεατρικό σανίδι ως musical του West End και ακολούθως του Broadway, για να επιστρέψει ξανά – βασισμένο σε αυτήν την εκδοχή – στις σκοτεινές αίθουσες εν έτει 2013.

Με έναν Tom Hooper με την αυτοπεποίθηση του Όσκαρ σκηνοθεσίας του The King’s Speech (2010), να στοχεύει με παθιασμένη φροντίδα στην ενθουσιώδη απεικόνιση των σύγχρονων, μουσικών «Αθλίων».  Από την εισαγωγή κιόλας τα τύμπανα του καλοστιλβωμένου tempo δονούν τις θέσεις μας και δίνουν μια υπόσχεση μεγαλείου που κρατά για κάθε ένα από τα 158 λεπτά της διάρκειας.  Με ένα εξαιρετικό cast στη διάθεσή του (μοναδικές ενστάσεις, οι παράταιροι Crowe και Seyfried) να τολμά τη ζωντανή ηχογράφηση, να χαρίζει ερμηνευτικές στιγμές αυθεντικότητας (παραπάνω από άξιος o Jackman) και να καταλήγει να κόβει την ανάσα στην ολιγόλεπτη εμφάνιση της Hathaway (ακόμη αναρωτιέστε για τη νικήτρια στην Κατηγορία Β’ Γυναικείου στα Βραβεία της Ακαδημίας;).

Είπαμε ωστόσο, πως το πρωταρχικό υλικό εδώ είναι ένα εμπορικότατο μιούζικαλ και ο Hooper δεν παρεκκλίνει ποτέ από αυτό.  Ο στόχος είναι το pure entertainment με ξεσηκωτική ατμόσφαιρα, λίγο στοχασμό, άφθονη συγκίνηση και, από το δεύτερο μέρος και μετά, στο επίκεντρο μια ιστορία αγάπης.  Να, λοιπόν, που το «Les Misérables» βγαίνει και σε κλισέ μελόδραμα, αποκομμένο από τις αρχικές προθέσεις του κυρίου Ουγκώ, χωρισμένο σε επεισόδια, όχι απαραιτήτως συνδεδεμένα μεταξύ τους.  Αν αυτό δεν ενοχλεί, τότε το «Look Down» προστίθεται με ευχαρίστηση στο soundtrack αυτής της περιόδου.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s