Silver linings playbook / Οδηγός αισιοδοξίας (2012) ****

122min

Genre: Comedy, Drama, Romance

Σκηνοθεσία: David O. Russell

Σενάριο: David O. Russell, Matthew Quick (novel)

Πρωταγωνιστούν: Bradley Cooper, Jennifer Lawrence, Robert De Niro, Jacki Weaver, Chris Tucker

Πρώην χοντρούλης, με διαγνωσμένη διπολική διαταραχή, εξαφανισμένη την σύζυγο που τον απάτησε – γεγονός που του προκάλεσε την κρίση – ο Pat (Bradley Cooper) με το εξιτήριο από την ψυχιατρική κλινική, αλλά ακόμη υπό ιατρική και αστυνομική παρακολούθηση, επιστρέφει στην πατρική οικία.  Σκοπός του να συνεχίσει τη ζωή του από εκεί που την άφησε, φέρνοντας πίσω τη γυναίκα και τη δουλειά του.  Τότε πέφτει πάνω στην Tiffany (Jennifer Lawrence), μια νυμφομανή, νεαρή χήρα που ακολουθεί την ίδια λίστα ηρεμιστικών με εκείνον.

Όπως και στο The Fighter (2010), αλλά από την ανάποδη, ο Russell κόβει βόλτες στις γειτονιές έξω από τις μητροπόλεις, εκεί που η πόρτα μένει μονίμως ξεκλείδωτη.  Την ανοίγει λοιπόν ανενόχλητος για να βρει μέσα ακραίες ενδοοικογενειακές καταστάσεις, τόσο ασυνήθιστα οικείες ώστε να σφίξεις με θυμό τα δόντια, μα και να γελάσεις με την ψυχή σου την ίδια στιγμή.  Αυτή είναι η κάμερά του, ρεαλιστική, άμεση, σβέλτη, ουσιαστική.  Αν την αφήσεις να σου δείξει χωρίς το σάστισμα του υπερβολικά αστραφτερού hype που ακολουθεί το φιλμ, τότε θα γλιστρήσεις σε μια ιστορία βραδύκαυστη, έξυπνα σατιρική, θριάμβου της λιτότητας.

Ο Pat μετά από οκτώ μήνες εντατικής θεραπείας, συνεχίζει να κρατιέται σε φόρμα κάνοντας jogging φορώντας μια σκουπιδοσακούλα, να παθαίνει αμόκ στο άκουσμα του τραγουδιού του γάμου του και να δηλώνει ακόμη παντρεμένος και ερωτευμένος με τη Nikki του, την πιο όμορφη γυναίκα του κόσμου του.  Η Jennifer, αφού έχασε αναπάντεχα τον άντρα της, συνουσιάζεται με οτιδήποτε έχει χέρια και πόδια, ξεκινώντας από τη δουλειά της, και συνεπώς είναι χαρακτηρισμένη ως το μεγάλο τσουλί.  Και οι δυο τους (Cooper και Lawrence σε γοητευτικότατες υπερβατικές ερμηνείες) έχουν υποχρεωτικά επιστρέψει στις οικογενειακές εστίες τους και λαμβάνουν τα καχύποπτα βλέμματα όλων, καθώς αναμετριούνται με τις εμμονές τους.  Είναι οι λοξοί της παρέας και με χαρτί γιατρού, την ίδια στιγμή που ο περίγυρός τους παρουσιάζει ακατάσχετο ψυχαναγκασμό, βία, κατάθλιψη, ναρκισσισμό κτλ και τόσα άλλα που καταλογίζονται ως κλινικές περιπτώσεις σύμφωνα με την ψυχιατρική.

Και όσο προχωράς μέσα από μικρά επεισόδια τσακωμών, παρεξηγήσεων, εξομολογήσεων προς το happy end, δεν χρειάζεσαι τίποτα άλλο.  Ξέρεις πια πως όλοι μας είμαστε εν δυνάμει τρελοί με τις παραξενιές, τις αδυναμίες και τα πάθη μας (η ιατρική δεν ξέρει που πατάει και που βρίσκεται πολλές φορές).  Εντός μας υπάρχει η αρρώστια, εντός μας και η θεραπεία.  Φτάνει να ακολουθήσουμε το γνωστό «σκάσε και κολύμπα», που εδώ μεταμορφώνεται σε «σκάσε και χόρεψε» αποδεχόμενος με το χέρι στην καρδιά τον εαυτό σου, τους άλλους, την αγάπη τους και το δικαίωμά σου να χάνεσαι στις δυσκολίες, για να ξαναβρεθείς στη λιακάδα του κόσμου.  Και αυτή η βεβαιότητα αρκεί να γίνει ο οδηγός της ζωής σου.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s