Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι / God loves caviar (2012) *1/2

99min

Σκηνοθεσία: Γιάννης Σμαραγδής

Σενάριο: Γιάννης Σμαραγδής, Παναγιώτης Πασχίδης, Jackie Pavlenko, Vladimir Valutskiy

Πρωταγωνιστούν: Sebastian Koch, Juan Diego Botto, Evgeniy Stychkin, John Cleese, Catherine Deneuve, Λάκης Λαζόπουλος, Χριστόφορος Παπακαλιάτης, Άκης Σακελλαρίου

Από τις ημέρες που αρμένιζε τα πέλαγα ως πειρατής και έβαζε μπουρλότο στον τουρκικό στόλο, τη φυγή του στην τσαρική Ρωσία και την εμπορική επιτυχία του στην Κασπία Θάλασσα, μέχρι τον εγκλεισμό του στο λοιμοκαθαρτήριο της Ζακύνθου, η ζωή του εθνικού ευεργέτη Ιωάννη Βαρβάκη.

Η αρχή έγινε με τον Καβάφη (1996), για να συνεχίσει με τον El Greco (2007), ενώ υπήρξαν κάποια short ντοκιμαντέρ και τηλεοπτικές ταινίες για το Μεγαλέξανδρο, τον Ελύτη, τον Σεφέρη, τον Καζαντζάκη.  Είναι ο Γιάννης Σμαραγδής που έχει βαλθεί να μας υπενθυμίζει σπουδαίες προσωπικότητες της χώρας μας.

Όλα καλά, ανθηρά και παραπάνω από ευπρόσδεκτα ως ωφέλιμα, αν δεν είχε αποφασίσει παράλληλα, να ανοίξει την βίβλο των classic illustrated.  Ειδικά στην περίπτωση του Ψαριανού τυχοδιώκτη, η φαντασιοπληξία, ο στόμφος – η ντε και καλά – επική εξιστόρηση πασπαλίζουν με τόση ζάχαρη την κινηματογραφική οθόνη, που τα αλλεπάλληλα (και διαβητικά) σοκ είναι αναπόφευκτα και για τον πιο καλοπροαίρετο θεατή.  Πώς αλλιώς, αφού πρόκειται για μια αφελέστατη, εντελώς πλαναρισμένη περιγραφή ενός προσώπου που, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία μας απλά συνδέει με τη Βαρβάκειο Σχολή και Αγορά και της εμφανίζεται μπροστά της η ευκαιρία για γνώση, μένει με την απορία;  Και, σαφώς, με εκείνο το σαρκαστικό χαμόγελο, που αφήνει μια ταινία, θέλοντας με το ζόρι να γεμίσει τα παπούτσια μιας μεγάλης παραγωγής, ενώ προορίζεται να περπατήσει στις μύτες και ξυπόλυτη.

Ασυναγώνιστης προφοράς αγγλικά ακούγονται από γερμανικά, ρωσικά, ισπανικά και ελληνικά (αξέχαστος ο διάλογος της μαυροντυμένης γιαγιάς με το γιο της) λαρύγγια, πασίγνωστοι ηθοποιοί σε ρόλους-κρεμάστρες για καλοραμμένα κοστούμια (μόνο Koch, Botto και Stychkin δείχνουν κάπως συγκεντρωμένοι μέσα στο ανισόρροπο σενάριο) και μια χαζοχαρούμενα βιαστική διάθεση να συνδεθεί το ιδανικό της πατρίδας και της ελευθερίας, με μια ξεκάρφωτη πνευματικότητα, το γηράσκω αεί διδασκόμενος και τα αυγοτάραχα.

Κάτι τελευταίο.  Τίποτα μεμπτό στην προσπάθεια για εμπορικότητα στο ελληνικό σινεμά, ίσα-ίσα αποτελεί ανάγκη, κι ας συνεχίζουν να μηρυκάζουν την αυταρέσκειά τους οι κενότατοι ελιτοκουλτουριάρηδες.  Απλά, όχι άλλη αγιοποίηση.  Ούτε η χρονική στιγμή ούτε ο τόπος σηκώνει άλλους αγίους.  Κάπου γίνεται λόγος για έναν εμφύλιο μέσα στο φιλμ, αλλά περνιέται στα πρόχειρα, ενώ ο σχολιασμός του, είναι εντελώς επιβεβλημένος.  Ειδικά αυτόν τον καιρό, που έχουν βγει από τις τρύπες τους και τα δύο φασιστοειδή στην πατρίδα μας.  Κύριε Σμαραγδή μας, συμφωνώ πως είχατε την καλύτερη των προθέσεων και θέλατε, όπως έχετε δηλώσει, να κάνετε καλό στους Έλληνες με το φιλμ σας.  Πώς αισθάνεστε που αφήσατε την ευκαιρία ανεκμετάλλευτη;

Advertisements

One thought on “Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι / God loves caviar (2012) *1/2

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s