18ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας: Rust and bone / Σώμα με σώμα / De rouille et d’os (2012) ***1/2

120min

Σκηνοθεσία: Jacques Audiard

Σενάριο: Jacques Audiard, Thomas Bidegain, Craig Davidson (story)

Πρωταγωνιστούν: Marion Cotillard, Matthias Schoenaerts, Armand Verdure

Αρπάζει τον 5χρονο γιο του από τη μιζέρια του Βελγίου και τον σέρνει στη δική του στη Νότια Γαλλία.  Χωρίς σπίτι και δουλειά, βρίσκει καταφύγιο στην αδελφή του.  Είναι ο Ali (Matthias Schoenaerts), ένας μετανάστης πυγμάχος, περιστασιακός πορτιέρης και σεκιουριτάς.  Ένα μεθυσμένο βράδυ, θα πέσει πάνω στην Stéphanie (Marion Cotillard), όταν εκείνη, μια εκπαιδεύτρια φαλαινών, αμήχανη σε μια ζωή συμβατική, ψάχνει για συγκινήσεις.  Λίγες ώρες μετά, ένα τραγικό ατύχημα θα της στερήσει τα κάτω άκρα.  Θα τους πάρει καιρό να συνειδητοποιήσουν πως κάτι ενώνει αυτούς τους δυο.

Ένας τύπος ωμά σωματώδης σε όλα του.  Στον τρόπο που τρώει, που καπνίζει, που βλέπει τηλεόραση, που κάνει σεξ.  Υπέρτατη ηδονή, ο ιδρώτας που κυλά πάνω στους δουλεμένους μυς του.  Τίποτα δεν το ξεπερνά αυτό, ούτε το πληγωμένο βλέμμα του μικρού Sam, που ψάχνει απεγνωσμένα έναν στοργικό πατέρα στο πρόσωπό του.  Ο Ali επιμένει στη σάρκα, τρέφεται από αυτήν, στηρίζεται σε αυτήν, για να καταφέρει να δώσει γροθιές, για την επιβίωσή του.  Ακόμη και αν αυτές δηλώνουν πολλές φορές παιδική επιπολαιότητα και μια εσωτερική ανημποριά, που τον κρατά μακριά από συναισθηματισμούς και δεσμεύσεις.

Από την άλλη, μια καταπιεσμένη γυναίκα.  Στα μάτια της το ορμητικό πάθος, στις πράξεις της, όλοι οι λάθος τρόποι, σε λάθος ανθρώπους και μέρη.  Ανασφαλής και κλεισμένη στο καβούκι της απογοήτευσης, χαμένη στη μετάφραση της λέξης ευτυχία.   Η δουλειά της, το μόνο που την συναρπάζει, γίνεται η αιτία μιας δυστυχίας ανείπωτης.  Όταν όλα φαίνονται τελειωμένα, μόνο η σπίθα που καίει μέσα της μπορεί να αποφασίσει.  Αν θα σβήσει για πάντα ή αν θα δώσει ώθηση προς τα μπροστά.

Κι ένας άλλος άνθρωπος.  Όχι ο οποιοσδήποτε άλλος άνθρωπος, μα κάποιος που έχει πέσει στα γόνατα, έχει ηττηθεί, έχει ματώσει και σπάσει.  Ο Ali  για την Stéphanie και αντίστροφα.  Αυτός βάζει το κορμί, αυτή την ψυχή.   Ό,τι λείπει από τον καθένα τους, αγωνίζεται για να το βρει στον άλλο.  Δύο ετερώνυμες αναπηρίες σε μια παράδοξη ένωση φτιάχνουν έναν άνθρωπο, που διαλέγει να κολλήσει ξανά τα κομμάτια του.  Να κοιτάξει αισιόδοξα το μέλλον και να μας μιλήσει για τα ανεξάντλητα όρια της δύναμής μας, την αξεπέραστη ανάγκη μας για συντροφικότητα, την κατανόηση της άγριας πλευράς μας.

Ένα φιλμ που βλέπει τα τραύματα και τον πόνο συνυφασμένα με την τρωτή φύση μας και διαλέγει την αγάπη, για να ενώσει τις ζωές όλων μας.  Χωρίς περιττούς ρομαντισμούς, ωραιοποιήσεις και κλαψουρίσματα.  Με δύο πρωταγωνιστές-ενεργά ηφαίστεια ταλέντου και έναν σκηνοθέτη με σπουδαίο καλλιτεχνικό μεράκι.  Παρόλα αυτά με παραφουσκωμένες ευκολίες, αναπάντητα – από την αρχή έως το τέλος – ερωτήματα, ασάφειες και video clip βιασύνη.  Πώς γίνεται η συγκλονιστική ποίηση να καταλήγει σε ψυχρότητα;  Κι όμως γίνεται.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s