Hugo 3D **** (2011)

126min

Σκηνοθεσία: Martin Scorsese

Σενάριο: John Logan, Brian Selzinick (novel)

Πρωταγωνιστούν: Asa Butterfield, Ben Kingsley, Chloë Grace Moretz, Sacha Baron Cohen, Jude Law, Emily Mortimer, Christopher Lee

Ανάμεσα στις ξεχασμένες, σκοτεινές στοές ενός παριζιάνικου σιδηροδρομικού σταθμού της δεκαετίας του ΄30, ζει ο δωδεκάχρονος, ορφανός Hugo (Asa Butterfield). Οι καθημερινές ασχολίες του περιλαμβάνουν τη φροντίδα στα κρυφά των ρολογιών του σταθμού και μικροκλοπές φαγητού, αλλά και ανταλλακτικών, για την επισκευή της μόνης περιουσίας που του άφησε ο ωρολογοποιός πατέρας του (Jude Law): μια μεταλλική κούκλα με σκουριασμένο μηχανισμό και μυστηριώδη κλειδαριά σε σχήμα καρδιάς στο κέντρο. Ο Hugo γρήγορα πέφτει πάνω στο δύστροπο ιδιοκτήτη του καταστήματος παιχνιδιών Georges (Ben Kingsley), αλλά και της βαφτισιμιάς του Isabelle (Chloë Grace Moretz), που έχει κρεμασμένο στο στήθος της ένα κλειδί-καρδιά, αυτό που θα ξεκλειδώσει ένα συναρπαστικό κόσμο και για τους τρεις τους.

Ένα παιδί μοναχικό, στέκεται να παρατηρεί από απόσταση την πραγματικότητα και να αναρωτιέται φοβισμένο για τη θέση του μέσα σε αυτήν. Θέλει να καταλάβει τι είναι αυτό που το περιβάλλει, βάζει τους κανόνες, παίρνει με βία από δίπλα του τα αγαπημένα του πρόσωπα, τον θλίβει και τον καταδιώκει. Μοιάζει με μια πελώρια, ασταμάτητη, καλορυθμισμένη μηχανή, που στα γρανάζια της δεν υπάρχει τίποτα περιττό και καταφέρνει να τα χωράει όλα – ανθρώπους, αυτοκίνητα, πόλεις. Μέχρι που ο πατέρας του τον οδηγεί σε μια σκοτεινή αίθουσα και ξαφνικά όλα είναι ξεκάθαρα. Ο Hugo θα μπορούσε να λέγεται Martin και να έχει μια ασθματική παιδική ηλικία που του περιορίζει σημαντικά τη δράση και γονείς που σαν αντίδοτο στη μοναξιά και στις απορίες του τον τάιζαν κινηματογραφικές ταινίες. Θα μπορούσε να λέγεται Scorsese και να μοιράζεται την ίδια λαχτάρα για όνειρα πραγματοποιημένα πάνω στο πανί και ζωή βγαλμένη μέσα από αυτή.

Ένα φιλμ γεμάτο ευγνωμοσύνη, τρελό έρωτα και ασίγαστη λατρεία για την τέχνη του σινεμά από ένα δημιουργό που κοντά στα 70 του αποφασίζει να απελευθερώσει τη φωνή του πιτσιρίκου που κρύβεται μέσα του – αφού τη βάλει να παίξει με τις CGI τεχνολογίες και της φορέσει για πρώτη φορά τα 3D γυαλιά και δει πόσο πολύ της πηγαίνουν. Εικόνες εικαστικής μαγείας, τρυφερής συγκίνησης και αθώου ρομαντισμού που μιλάει με θέρμη και στοργή στην παιδική φαντασία, για να ακούν και να εμπνέονται οι ενήλικες καρδιές, αλλά, και ο γέρικος πια εαυτός του, που νιώθει να απειλείται από σκέψεις παραίτησης και ανασφάλειας, ανησυχώντας για την κληρονομιά που αφήνει στους νεότερους (γνωστές οι προσπάθειες του Scorsese για τη διαφύλαξη των κινηματογραφικών αρχείων).

Το μάθημα Ιστορίας Κινηματογράφου που μας παραδίδεται, μπορεί να μοιάζει με αυτοτελή, πολύπλοκα και κάπως φλύαρα ταχυδακτυλουργικά κόλπα που προσχηματικά συνδέονται μεταξύ τους, μα κουβαλάει όλη τη σοφία του καλλιτέχνη που με την πνοή της αγάπης του μεταμορφώνει την κάμερα σε μηχανή που νικά τον χρόνο και χαρίζει αθανασία στους πρωταγωνιστές και στα αισθήματά τους. Βαθιά υπόκλιση στον Georges Méliès τον πρώτο κοσμοναύτη που στα 1902 κατάφερε να πατήσει στο φεγγάρι με τον πύραυλο της ονειροπόλησης. Σε εκείνον που έδειξε το δρόμο για ένα σύμπαν παράλληλο, όπου τα αδύνατα επιτυγχάνονται σε πείσμα του παραλόγου της ζωής.

Advertisements

One thought on “Hugo 3D **** (2011)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s