Albert Nobbs (2011) **

113min

Σκηνοθεσία: Rodrigo Garcia

Σενάριο: Glenn Close, John Banville, Gabriella Prekop, George Moore (short film),

Πρωταγωνιστούν: Glen Close, Mia Wasikowska, Janet McTeer, Aaron Johnson, Jonathan Rhys Meyers

Ο Albert Nobbs (Glenn Close) είναι ένας συγκρατημένος, μοναχικός, καθώς πρέπει κύριος που εργάζεται ως μπάτλερ σε ένα ξενοδοχείο στην Ιρλανδία του 19ου αιώνα.  Το μοναδικό του όνειρο είναι να καταφέρει με το κομπόδεμά του να φτιάξει ένα μαγαζάκι.  Όταν θα χρειαστεί να μοιραστεί το δωμάτιό του για λίγο, το μυστικό του θα αποκαλυφθεί: πρόκειται για μία γυναίκα μεταμφιεσμένη σε άντρα εδώ και τριάντα χρόνια.

Η Glen Close μετά την πρώτη γνωριμία της με τη θλιβερή ιστορία του Albert Nobbs στο θεατρικό σανίδι πριν από τρεις δεκαετίες, οραματίστηκε την κινηματογραφική μεταφορά του.  Όταν λοιπόν ένιωσε πως είχε ολοκληρώσει από τη μεριά της τη διασκευή του σεναρίου, έκανε τις συνθήκες υλοποίησης ευνοϊκές αναλαμβάνοντας ξανά τον απαιτητικό ρόλο, διαλέγοντας σκηνοθέτη τον Garcia (Mother and Child 2009) και συμμετέχοντας στην παραγωγή.  Η υποψηφιότητα για Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου ήρθε ως φυσικό επακόλουθο μιας κοπιώδους και θαρραλέας ερμηνευτικής προετοιμασίας, όχι όμως και μνημειώδους, με τα στοιχήματα να συνεχίζουν να μην δουλεύουν υπέρ της.

Δύο αιώνες πριν το σκηνικό της εξαθλίωσης της ανθρώπινης ζωής αναγκάζει την εργατική τάξη σε πλήρη ανασφάλεια.  Συνθήκες δουλείας και κατάφωρη καταπάτηση δικαιωμάτων σε αντάλλαγμα προσωρινής στέγης και λίγου φαγητού.  Η επιβίωση γίνεται θέμα τύχης, πόσο μάλλον όταν είσαι γυναίκα χωρίς πόρους και προστασία.   Στην περίπτωση του Nobbs, ο ανδρικός ρόλος έρχεται ως σανίδα σωτηρίας.  Τα μάλλινα παντελόνια και τα ημίψηλα καπέλα αποτελούν ιδανική κρυψώνα για την κατατρεγμένη αδύναμη, θηλυκή φύση, μέχρι που την απορροφούν ολοκληρωτικά.  Ο Albert συνεχίζει τον αγώνα του χωρίς να μπορεί να ανακαλέσει το αληθινό του όνομα, ενώ η μεταλλαγμένη πλέον «αρσενική» καρδιά του ζητάει μέσα σε σύγχυση την αποδοχή, την τρυφερότητα και την αγάπη.

Η προσπάθεια κυριαρχίας του εύκολου συναισθήματος σε μια πραγματική τραγωδία και η προσκόλληση στον άκαμπτο, δειλό ακαδημαϊσμό, φέρνει το φιλμ στα μέτρα μιας τηλεοπτικής προσπάθειας για πολλά χασμουρητά, παρόλο το σεβασμό και την αξιοπρέπεια προς τον ήρωα.  Ο κοινωνικός σχολιασμός λειτουργεί μόνο προσχηματικά, με τις αντρικές παρουσίες να αποτελούν, σχεδόν με κωμική εμμονή, τη μόνη πηγή του «κακού» μιας ζοφερής καθημερινότητας που αφορά τους πάντες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s