The girl with the dragon tattoo / Το κορίτσι με το τατουάζ (2011) ***

158min

Σκηνοθεσία: David Fincher

Σενάριο: Steven Zaillian, Stieg Larsson (novel)

Πρωταγωνιστούν: Daniel Craig, Rooney Mara, Christopher Plummer, Stellan Skarsgård, Robin Wright

Ο Mikael Blomkvist (Daniel Craig) δημοσιογράφος του περιοδικού «Millennium» προσλαμβάνεται από τον ηλικιωμένο Henrik (Christopher Plummer), τον πατριάρχη της γνωστής οικογένειας μεγαλοβιομηχάνων Vanger, για να γράψει τη βιογραφία του.  Αυτό φαινομενικά, αφού στην ουσία, πρόκειται να αναζητήσει όλα τα στοιχεία που οδήγησαν στην εξαφάνιση της ανιψιάς του Henrik, Harriet, πριν από σαράντα περίπου χρόνια.  Ένας αναπάντεχος βοηθός θα βρεθεί στο πλάι του Mikael: η 23χρονη gothic-punk Lisbeth Salander (Rooney Mara), άριστη hacker, που πέρασε τα περισσότερα χρόνια της σε ψυχιατρεία και γνωρίζει τα πάντα για το παρελθόν του Mikael.

Μοιάζει με εκείνα τα αστυνομικά μυθιστορήματα που πιάνουν σκόνη στοιβαγμένα στο πίσω μέρος των περιπτέρων.  Καθώς αλλάζεις τις σελίδες όμως, μια ανερχόμενη εξάρτηση σου λέει να μην σταματήσεις να διαβάζεις.  Όχι, πριν τελειώσεις και τα τρία βιβλία που συνθέτουν το noir φαινόμενο «Millennium» από τον πρόωρα χαμένο Stieg Larsson.  Εθισμός που επαναλαμβάνεται στη σουηδική, παρθενική μεταφορά του πρώτου βιβλίου της σειράς «Το κορίτσι με το τατουάζ» (2009).  Αν και τηλεοπτικών προδιαγραφών η προσέγγιση του Niels Arden Oplev, κρατάει γερά τα πλοκάμια της υπόθεσης που ανοίγουν τη στρόφιγγα του σκληρού ρεαλισμού και της ωμής, κατασκότεινης αλήθειας της ιστορίας.  Σοκ, αγωνία, λύτρωση τα χαρακτηριστικά της.  Στοιχεία που δεν υπάρχουν ούτε στο ελάχιστο στην αμερικάνικη εκδοχή, που κινείται κάτω από τη σκιά της αρχικής, με την κτηνώδη ερμηνεία της Noomi Rapace να βγάζει εύκολα knock-out την αναιμική, άτονη Rooney Mara (πρέπει να είναι η μοναδική περίπτωση, όπου το «ουδείς αναντικατάστατος» δεν βρίσκει ισχύ).

Ο Fincher μετά από διάλειμμα δύο ταινιών (The Curious Case Of Benjamin Button (2008) και The Social Network (2010)) επιστρέφει στους κατά συρροή δολοφόνους, που έχουν απασχολήσει επισταμένως (και επιτυχώς) την καριέρα του.  Πατάει το play με ένα 2λεπτο video clip έναρξης – ενθυμούμενος, προφανώς, το όχι πολύ μακρινό, παρελθόν του – υποσχόμενος έναν εφιάλτη και εμείς τον πιστεύουμε.  Ψυχρή φωτογραφία, σπασμωδική μουσική, στυλ και σκηνοθετικά χορευτικά ακριβείας σε μια συμπαγή, λαμπερή, ατσαλένια κατασκευή, που παρουσιάζει όμως, ακατάσχετη διαρροή σε σασπένς και συναίσθημα.  Γρήγορη απογοήτευση, λοιπόν, καθώς η επιτηδευμένα βαριά προφορά των ηθοποιών (εκτός του Craig), οι πινακίδες και οι τηλεφωνητές που απαντούν στα σουηδικά και οι όγκοι χιονιού δεν είναι ικανά να μεταφέρουν την παγωμένη ατμόσφαιρα που γεννά το σαδισμό.  Όλοι τους δείχνουν εμβόλιμοι σε ένα περιβάλλον ξένο προς αυτούς, το σεξ μεταξύ Mikael-Lisbeth γίνεται το επίκεντρο (δίχως προφανές λόγο και αφορμή, μόνο ίσως, για το κατάφωρα σε κοινή θέα, μυώδες σώμα του Daniel), ενώ η λύση και κορύφωση της υπόθεσης τρέχει εν περιλήψη, για να περάσουμε σε ένα ατέλειωτο (θαρρείς) φινάλε (158 λεπτά είναι αυτά).

Το σχόλιο, βέβαια, παραμένει αιχμηρότατο και σχίζει με ευκολία τα όρια μεταξύ του φαίνεσθαι και του είναι.  Μια οικονομικά ανεπτυγμένη, ιδανικά ευνομούμενη (από πολλούς) σκανδιναβική κοινωνία, δείχνει να κουβαλάει μέσα της ολοζώντανο το σπέρμα του ναζισμού και της διαστροφής.  Διαφθορά, απάτη, βία και κατάχρηση της εξουσίας πίσω από μια μασκαρεμένη Δημοκρατία, καταστέλλουν τον όρο ελευθερία καθημερινά.  Και όχι μόνο εκεί, μακριά, στη χώρα των Πάγων.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s