Sherlock Holmes: A game of shadows / Σέρλοκ Χόλμς 2: Το παιχνίδι των σκιών (2011) ***1/2

129min

Σκηνοθεσία: Guy Ritchie

Σενάριο: Michele Mulroney, Kieran Mulroney, Arthur Conan Doyle

Πρωταγωνιστούν: Robert Downey Jr., Jude Law, Jared Harris, Noomi Rapace, Stephen Fry

Οι διεξοδικές έρευνες του Sherlock Holmes (Robert Downey Jr.) τον φέρνουν αντιμέτωπο με τον ισχυρότερο αντίπαλο που βρέθηκε μπροστά του ως τώρα: τον καθηγητή Moriarty (Jared Harris), ο οποίος φαίνεται να κινεί τα νήματα των ευρωπαϊκών διπλωματικών σχέσεων, μέσα από μελετημένες, τρομοκρατικές επιθέσεις.  Στα άμεσα σχέδια του Holmes λοιπόν, βρίσκεται η αποτροπή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και ο γάμος του καλύτερού του φίλου, Dr. Watson (Jude Law), που θα περάσει ένα ταξίδι του μέλιτος, όχι τόσο ρομαντικό, όσο υπολογίζει.

Καπνισμένη στο full με τις by Guy Ritchie slow motion εκρήξεις σε αρπάζει απότομα από τα βιβλία της παιδικής σου ηλικίας – όπου ο διάσημος ντετέκτιβ ήταν εκείνος ο ιδιοφυής, πολυσχιδής, φλεγματικός, χαμηλών τόνων και υποχόνδριος κυνηγός του εγκλήματος – και σε πετά στον action hero κόσμο του Holmes του 21ου αιώνα.  Μια ταινία που ακολουθεί κατά πόδας τη νέα εκδοχή του ήρωα, που μας πρωτοπαρουσιάστηκε από τους ίδιους συντελεστές στα 2009, αλλά γρήγορα αποφασίζει να ανοίξει το βήμα της αυτή τη φορά, για να ξεκινήσει μια έξαλλη κούρσα περιπέτειας και αχαλίνωτης δράσης.  Παρατηρητικότητα, οξύνοια, ευρωστία, ιδιορρυθμία, όλα στα όρια της κατάχρησης για τον Sherlock, που θα μπορούσε άνετα να φορά το μπλε-κόκκινο κοστουμάκι με τη μπέρτα και το S στο στήθος του.  Ευτυχώς, υπάρχει η δαιμονική, σοφιστικέ γοητεία του Downey με το κωμικό ταμπεραμέντο, να συγχρονίζεται άψογα μέσα από τους κοφτερούς, απολαυστικότατους ping-pong διαλόγους με τον, εξίσου, ενστικτωδώς πνευματώδη και ουσιαστικό Jude Law (κάτι που δεν ισχύει στην περίπτωση αφλογιστίας της παρουσίας της Rapace στον πρώτο της, εκτός Σουηδικών συνόρων, ρόλο της).

Τα σκηνικά, τα ρούχα και η έξοχη φωτογραφία, στέκονται ως οι μόνοι συνδετικοί κρίκοι με το 1890, όπου διαδραματίζονται τα γεγονότα.  Κατά τα άλλα οι αναχρονισμοί βγάζουν μάτια, ενώ το σενάριο τσαλαπατιέται από τη φασαρία και την υπερκινητικότητα.  Όσο και αν ψάξεις, μυστήριο, δεν θα βρεις.  Η μόνη σπαζοκεφαλιά που λαμβάνει χώρα προέρχεται από… τους καλογυμνασμένους μύες του κυρίου Holmes και τις προχωρημένες αγωνιστικές τεχνικές του (τουλάχιστον δεν υπάρχει το μεταφυσικό στοιχείο του πρώτου φιλμ, κάτι είναι και αυτό) καταδιωκόμενη από τα (πάντα) συγκλονιστικά tunes του Hans Zimmer.  Η σεκάνς στο δάσος, το Don Giovanni στην Όπερα του Παρισιού και μια νοερή παρτίδα σκάκι, η αποκορύφωση ενός Sherly απαράμιλλα στυλάτου και γνήσια ψυχαγωγικού.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s