Tungsten (2011) ****

99min

Σκηνοθεσία: Γιώργος Γεωργόπουλος

Σενάριο: Γιώργος Γεωργόπουλος

Πρωταγωνιστούν: Τάσος Νούσιας, Όμηρος Πουλάκης, Προμηθέας Αλειφερόπουλος, Βαγγέλης Μουρίκης, Κόρα Καρβούνη

Ένας ελεγκτής εισιτηρίων αναζητά άμεσα χρήματα, δύο έφηβοι περιδιαβαίνουν άσκοπα στους δρόμους μαζί με ένα όπλο στο σάκο και ένα ζευγάρι βρίσκεται κοντά στο χωρισμό κατά τη διάρκεια μιας ημέρας με αλλεπάλληλες διακοπές της Δ.Ε.Η. λόγω απεργίας, στην καλοκαιρινή, ζεστή Αθήνα.

Νατουραλισμός, ειλικρινείς ερμηνείες, χιούμορ και σκληρή γλώσσα πάνω σε ονειρεμένη μουσική (τέλειοι οι Dirty Granny Tales) να δένει με το πριζωμένο μοντάζ και την επιβλητική φωτογραφία. Το La haine συναντά το Γιάνναρη και τον Οικονομίδη και ταυτόχρονα αποδεικνύει πως οι DIY παραγωγές δεν υστερούν σε τίποτα, αν υπάρχει η προϋπόθεση της ουσιαστικής επικοινωνίας και προβληματισμού παρέα με το σκηνοθετικό χάρισμα. Το σενάριο γρήγορα εστιάζει στην ιστορία των δύο φίλων και όντως κλείνει τις υποθέσεις του κάπως βεβιασμένα προς το τέλος, αλλά αυτό μόνο λίγο διαταράσσει το σύνολο του εγχειρήματος που αποτελεί την πρώτη εμφάνιση του Γεωργόπουλου στα κινηματογραφικά πράγματα με τρόπο θεαματικά επίκαιρο και εύστοχο.

Το σύστημα της αυξανόμενης οικονομικής και κοινωνικής πτώχευσης δίνει εκείνη την απειροελάχιστη τριβή και τα ανθρώπινα ηλεκτρικά φορτία έλκονται από τα μεταλλικά καλώδια. Αρχίζουν να ρέουν από το θετικό στον αρνητικό πόλο μέσα σε ένα τεράστιο αγωγό από λεωφόρους, υπέργειες διαβάσεις, αλάνες, περιθωριοποιημένα σοκάκια, σκαλοπάτια πολυκατοικιών, ασανσέρ μιας πόλης σε υψηλό contrast. Περπατούν, τρέχουν, καβαλάνε μηχανές, μπαίνουν στα λεωφορεία μεταφέροντας ταχύτατα μια επαγωγική βία που αναβοσβήνει τα εσωτερικά λαμπάκια σε τρεις διαφορετικές ιστορίες μέχρι να τις φέρει κοντά, να κλείσει απότομα τους διακόπτες και αμέσως μετά, όταν ο ηλεκτρισμός είναι και πάλι στο on, να ξαναρχίσει το νέο κυνηγητό. Ανάμεσα στο απέριττο urban σκηνικό, αίμα δεν υπάρχει πουθενά, παντού όμως, αγωνιώδης ιδρώτας, ενοχή και ένας θυμός που γίνεται οργή.

Η ημέρα προχωρά, παραδίδοντας το φως στη μαυρίλα μαζί με τη λύτρωση της εκτόνωσης των ακραίων συνθηκών. Από κοντά τα πρόσωπα των ηρώων που ξεκινούν με το λευκό κενό της απογοήτευσης, για να φτάσουν να αγγίξουν σταδιακά το μαύρο σκοτάδι του αδιέξοδου. Η λεκτική και σωματική αγριότητα που λαμβάνουν και εκπέμπουν δοκιμάζει το δίκτυο της επιβίωσής τους. Τα υλικά τους δυστυχώς δεν έχουν τίποτα από την μεγάλη αντοχή στη θερμότητα του στοιχείου tungsten, που (όπως μας λένε τα βιβλία χημείας) γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο χρησιμοποιείται στις λάμπες πυρακτώσεως. Είναι απλά πνεύμα και καρδιά και στην υπερφόρτωση παθαίνουν black out.

(Για το cinemart.gr)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s