Drive (2011) *****

100min

Σκηνοθεσία: Nicolas Winding Refn

Σενάριο: Hossein Amini, James Sallis (book)

Πρωταγωνιστούν: Ryan Gosling, Carey Mulligan, Bryan Cranston, Albert Brooks, Ron Perlman

Χωράνε στο μυαλό του και οι 100.000 δρόμοι του Los Angeles, γι’ αυτό και είναι ο καλύτερος οδηγός διαφυγής από ληστείες.  Τα αντανακλαστικά του δεν τον προδίδουν ποτέ γι’ αυτό και είναι ο καλύτερος stuntman ταινιών δράσης.  Γνωρίζει τη νεαρή γειτόνισσα και το γιο της και ερωτεύεται αμέσως. Ο κόσμος του δείχνει να μπαίνει σε παράδρομο για λίγο.  Ή όχι;

Δισεκατομμύρια γιορτινά φωτάκια οριοθετούν το θλιβερό πεδίο μάχης: είναι η πόλη των Αγγέλων, αχανής, δαιδαλώδης και επικίνδυνη.  Χωρίς ενοχές κρύβει κάτω από τις μαραμένες φτερούγες της την παρανομία, το έγκλημα και το ζεστό αίμα.  Ανάμεσα στις σκοτεινές λεωφόρους και στις σχισμές των ουρανοξυστών, καλά θωρακισμένος εκείνος, στέκεται, παρατηρεί και περιμένει.  Μακρύς και ζόρικος ο δρόμος της επιβίωσης, δείχνει να τον γνωρίζει καλά, και μόνο ένα αυτοκίνητο – δικό του, κλεμμένο ή δανεικό δεν έχει σημασία, θα τον υπακούσει όπως και να έχει – επιτρέπεται να τον συνοδεύει.  Με την οδοντογλυφίδα στα χείλη και ένα τεράστιο λαμέ σκορπιό στην πλάτη, ακολουθεί τον υπνωτιστικό pop ρυθμό του εθιστικού soundtrack ηλεκτρίζοντας τις σιωπές.  Αυτάρκης και μυστηριώδης, ένα sex appeal χωρίς όνομα και καταγωγή με παγερό επίχρισμα και πύρινη σύσταση και ένα κεντρί γεμάτο δηλητήριο, δέχεται να αφήσει τις ξερές και πετρώδεις περιοχές της μοναξιάς του μόνο και μόνο για την αγνότητα και την αθωότητα ενός χαμόγελου.  Είναι ο Οδηγός, ένας ανώνυμος πέρα από νόμους και κανόνες, αλλά με κώδικα ήθους και τιμής, ένας «Κανένας» που ντύνεται ταυτόχρονα το ρόλο του προστάτη και του τιμωρού και φιλάει τόσο γλυκά και τρυφερά όσο και εξολοθρεύει ακαριαία.

Χειροκρότημα διαρκείας για τον χαρισματικά επιδέξιο Nicolas Winding Refn που σήκωσε το βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάνες και χρειάστηκε τα (μνημειώδη πια) 10 πρώτα λεπτά του φιλμ για να μας υποβάλλει στον καταβολών 80s στυλάτο μύθο του αστικού αρπακτικού ως σοκαριστικό αντικείμενο του πόθου.  Οπαδική διάθεση για τον Gosling που διατρυπά με τα μάτια την οθόνη και μαζί με τους δεύτερους ρόλους, κορνάρει εκκωφαντικά για τα βραβεία Όσκαρ.  Είναι αυτή η ιλουστρασιόν ταινία με την ελλειπτική αφήγηση, την ωμή βία, το υπόγειο χιούμορ, την αίσθηση κενού που ταυτίζεται τέλεια με το κλίμα της νέας δεκαετίας σε όλα τα επίπεδα…  Χαμογελώντας λοξά στις παλιές δόξες του western ηρωισμού, ανεβάζει στροφές με την αυτοπεποίθηση της υπεροχής και κατεβάζει επιδεικτικά με θόρυβο το χειρόφρενο.  Χωρίς ζώνη ασφαλείας, μόνο με τα δερμάτινα γάντια στα χέρια, το ταξίδι ξεκινά.  Πίσω η μυρωδιά από καμένο λάστιχο, μπροστά οι δρόμοι, διάπλατα ανοιχτοί, δεν θα τελειώσουν ποτέ, δεν θα είναι ποτέ αρκετοί για να υποδεχτούν μια ελεύθερη καρδιά.

(Για το cinemart.gr)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s