Hanna (2011) ***

111min

Genre:  Action, Adventure, Thriller

Σκηνοθεσία:  Joe Wright

Σενάριο:  Seth Lochhead, David Farr,

Πρωταγωνιστούν:  Saoirse Ronan, Eric Bana, Cate Blanchett

Η δεκαεξάχρονη Hanna (Saoirse Ronan) είναι ένα κορίτσι αλλιώτικο από τα άλλα.  Έχει απομνημονεύσει όλες της λήμμες της εγκυκλοπαίδειας, γνωρίζει καμιά 15αριά γλώσσες, ξέρει να επιβιώνει σε ακραίες συνθήκες και μπορεί να σπείρει το θάνατο με μια της κίνηση.  Αυτό είναι το αποτέλεσμα της σκληρής εκπαίδευσης που έλαβε από τον πατέρα της Erik (Eric Bana), πρώην πράκτορα της CIA, ζώντας μαζί του σε μια καλύβα κοντά στον Αρκτικό Κύκλο τα τελευταία 15 χρόνια.  Εκείνος όλο αυτό το διάστημα προετοίμαζε την Hanna για τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει στη ζωή της, καθώς είναι βέβαιο πως μόλις εκείνη θελήσει να επιστρέψει στον πολιτισμένο κόσμο, η δολοφόνος της μητέρας της, Marissa (Kate Blanchett), θα την βρει και θα την κυνηγήσει, μέχρι να την σκοτώσει.

Ο Joe Wright αποφάσισε να βγάλει λαγούς μέσα από το τεράστιο καπέλο του out of  the question ταλέντου του.  Pride and Prejudice το 2005, Atonement το 2007 και τώρα, στα 2011, κάνει ένα μαγικό puff και ξαφνιάζει τους πάντες αναλαμβάνοντας ένα θρίλερ.  Δεν χάνει καιρό και από το πρώτο δευτερόλεπτο αποφασίζει με περίσσια αυτοπεποίθηση, να μας αρπάξει και να μας στριφογυρίσει στους καταιγιστικούς ρυθμούς του περίτεχνου τυφώνα δράσης που δημιουργεί με τα ταχυδαχτυλουργικά κόλπα του.  Πέφτουμε με τα μούτρα στη μεγάλη περιπέτεια που απλώνεται μπροστά μας και δεχόμαστε κάθε νέα πρόκληση με ανυπομονησία.

Μέχρι που η Hanna βρίσκεται χαμένη κάπου στο Μαρόκο.  Ξεκινάει η περιπλάνησή της σε δυο ηπείρους και 4 χώρες και εμείς ξαφνικά βρισκόμαστε να κάνουμε zapping από μια ταινία δράσης σε μια μαύρη κωμωδία και το ανάποδο.  Είναι η στιγμή που η τέλεια κινηματογραφική γείωση επιτελείται, ενώ παράλληλα το σενάριο αρχίζει να τρίζει με εκκωφαντικό θόρυβο.  Οι σκηνές μάχης και καταδίωξης παραμένουν μοναδικές σε σύλληψη και τεχνική, ειδικά με τα beats των Chemical Βrothers να δονούν το κάθισμα στην αίθουσα, κάτι όμως έχει πια σπάσει σε πολλά κομμάτια τη θαυμαστή μαγική εικόνα.

Μέσα στη σύγχυση που επικρατεί, το διάφανο πρόσωπο της Ronan, παραμένει αναλλοίωτα και δυναμικά παρόν, συνοδευόμενο από επιδεξιότητες που φωνάζουν «εγώ είμαι το ερμηνευτικό μέλλον».  Σε αντίθεση με την Blanchett, που λειτουργεί απροσδιόριστα ως σωσίας της Tilda Swinton, μια καρικατούρα μοχθηρίας και εκδίκησης, υποχρεώνοντας τον εαυτό της στην χειρότερη εμφάνισή του.  Εντάξει, ο Bana, έτσι και αλλιώς δεν μπορεί να δώσει περισσότερα από αυτά τα λίγα που του ζητήθηκαν –και μόνο η ανάδυσή του από τα παγωμένα νερά, τον κάνει άξιο λόγου (στις φιλεναδοκουβέντες, εννοείται).

Μια ιστορία υπαρξιακής αναζήτησης χωράει μέσα στο σκοτεινό παραμύθι της Hanna, με την κακιά μάγισσα και τους απειλητικούς λύκους.  Ο αχταρμάς όμως, δεν χωράει σε μια σπουδαία ταινία.

(Για το cinemart.gr)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s