No strings attached / Μόνο το σεξ δεν φτάνει (2011) **

108min

Σκηνοθεσία: Ivan Reitman

Σενάριο: Elizabeth Meriwether, Michael Samonek,

Πρωταγωνιστούν: Natalie Portman, Ashton Kutcher, Kevin Kline

Ευαίσθητο αγόρι συναντά αναίσθητο κορίτσι. Τα χρόνια περνούν και οι δυο τους ξανασυναντιούνται ως ανασφαλής άντρας και ορθολογίστρια γυναίκα. Ξεκινούν να κάνουν καλό, δυνατό σεξ παντού, αλλά μόνο αυτό. Η συμφωνία τους δεν επιτρέπει τρυφερότητα, κτητικότητα και οικειότητα. Τα καμπανάκια αρχίζουν να χτυπάνε, όταν τα συναισθήματα ανακατεύονται με τα άτακτα πεταμένα στο πάτωμα ρούχα τους.

Η πρωτοτυπία εδώ ξεκινά και τελειώνει στον ακομπλεξάριστο – για American movie, ok? – αέρα της. Dirty talk και άνοιγμα προς όλες τις σεξουαλικές κατευθύνσεις σε έναν κόσμο όπου η σωματική απόλαυση είναι ο μοναδικός στόχος, αφού όλες οι άλλες ανάγκες μοιάζουν καλυμμένες ή ηθελημένα απούσες. Πάνω εκεί έρχεται ο κυνισμός να κάνει παιχνίδι μαζί με τα αστειάκια, κάποια λίγα μπορείς να τα πεις και επιτυχημένα, κάνοντας προσπάθεια για μια άλλου τύπου rom-com. Μέχρι τα μισά, τα πηγαίνει σχετικά συμπαθητικά, αλλά από ένα σημείο και μετά, η ταινία ακολουθεί τόσο φανατικά το genre της που πέφτει σε μία από τα πολύ ίδια. Ο Reitman (Ghostbusters) δεν κάνει κάτι ιδιαίτερο για να σώσει την κατάσταση, παρά παρακολουθεί τον Kutcher που δεν σώζεται με τίποτα και το «διάλειμμα» της Portman από τα βαριά (βλ. Black Swan). Πραγματικά, η παρουσία και το ταλέντο της αρκούν για να δώσουν ένα κάποιο ενδιαφέρον σε μια ιστορία που δεν αγγίζει συναισθηματικά, σε βαθμό τέτοιο ώστε δεν μας πολυκαίει η ύπαρξη ή όχι του happy end για τους ήρωες, σοβαρό ατόπημα για τέτοιου είδους φιλμ, μην ξεχνιόμαστε.

Τα fuck buddies ή αλλιώς, τα φιλαράκια με προνόμια, βγαίνουν με άνεση στο προσκήνιο. Δεν χρειάζεται και πολύ για να μας πείσουν οτι βολεύουν και συμφέρουν έναντι μιας «κανονικής» σχέσης που εμπεριέχει άνοιγμα, προσδοκίες, επένδυση και συνεπακολούθως μεγάλο ρίσκο απογοήτευσης. Η ανατροπή έρχεται – εντάξει, όχι πάντα, και ας χτυπιέται γι’ αυτό το no strings attached – με τον έρωτα, και έτσι η συντροφικότητα θριαμβεύει και σε προχωρά μπροστά. Ζήτω λοιπόν στη δέσμευση, ζήτω και στις short women, που σε αυτή την ταινία κυριολεκτικά επιβεβαιώνουν όσες «αλήθειες» ακούγονται για όλες εμάς τις… miniatures!

(Για το

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s