Blue Valentine (2010) ****

112min

Σκηνοθεσία: Derek Cianfrance

Σενάριο: Derek Cianfrance

Πρωταγωνιστούν: Ryan Gosling, Michelle Williams, John Doman

Dean και Cindy. Εκείνος είναι μπογιατζής με μόνιμα ένα αναμμένο τσιγάρο στα χείλη, που ξεκινάει την ημέρα του ανοίγοντας μπύρες και εκείνη μια ατημέλητη νοσηλεύτρια, που σέρνεται για να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις της. Και οι δυο τους κοντά στα τριάντα, βαριεστημένοι και αφημένοι, μεγαλώνουν το 5χρονο κοριτσάκι τους, παλεύοντας μέσα σε μια καθημερινότητα που δεν τους προσφέρει ούτε μια αφορμή για χαμόγελο. Στο πρόσφατο παρελθόν τους όμως, όλα ήταν διαφορετικά. Ο Dean (Ryan Gosling) ήταν ωραίος, ανέμελος και ενθουσιώδης και η Cindy (Michelle Williams) πανέμορφη, χαλαρή και γεμάτη προσδοκίες.

Love story σε τρεις πράξεις: νεανικός έρωτας, γρήγορος γάμος, επώδυνο διαζύγιο. Το έργο έχει ξαναπαιχτεί, καλά καταλαβαίνουμε, αλλά ο Cianfrance πιστεύει πολύ στο αυτοβιογραφικό σχέδιό του, που τον ταλαιπώρησε τόσα χρόνια από τις ακατάπαυστες ματαιώσεις, και δεν το αφήνει να χαθεί στην αδιαφορία. Παγιδεύει τους πολυαγαπημένους ήρωές του σε κλειστά πλάνα, πιάνει κάθε βλέμμα απελπισίας και παραίτησης στο ψυχρό παρόν τους και τους αφήνει να χαμογελούν ελεύθερα στο λαμπερό παρελθόν τους, χωρίς να παρεκκλίνει ούτε στιγμή από το ρεαλισμό του κασαβετικού φίλτρου που ορθώς επέλεξε να χρησιμοποιήσει και να προσαρμόσει στη σύγχρονη, αμερικανική κινηματογραφία. Φτιάχνει μια ιστορία απλή, λιτή, σε χαμηλούς τόνους, που μοιάζει με ψίθυρο, άντε με σιγοτραγουδισμένο στιχάκι. Με βήμα βραδύ και σταθερό όμως, προσδίδει τέτοια εσωτερική ένταση που καταφέρνει τον πόνο και την απογοήτευση να φωνάζουν στη διαπασών. Ναι, είναι τόσο απίστευτα σπουδαίοι οι Gosling και Williams στους αυτοσχεδιασμούς τους.

Ένας νέος που απολαμβάνει την ελευθερία των επιλογών του. Έχει εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του, τα τρυφερά αισθήματά του, μα πάνω από όλα στη χαρά της ζωής που απλώνεται μπροστά του. Δεν τον ενδιαφέρει να αποδείξει τίποτα και σε κανέναν, ακολουθεί με ρομαντισμό την καρδιά του ακόμη και όταν εκείνη του δείχνει ένα κορίτσι τελείως αντίθετο από ό,τι αυτός αντιπροσωπεύει: μια κοπέλα, που με την ισχυρή αυτοπεποίθηση της εξωτερικής της εμφάνισης, περνάει από τη μια σχέση στην άλλη, ενώ διατηρεί τις φιλοδοξίες της για μια μεγάλη αλλαγή στο μέλλον, που θα περιλαμβάνει ανώτερες σπουδές, κάτι για το οποίο την διαβεβαιώνουν όλοι. Το φλερτ, το πρώτο ραντεβού, το πρώτο φιλί, η πρώτη φορά στο κρεβάτι μαζί και το τραγούδι της σχέσης, αποτελούν τις βασικές «αποσκευές» για το ταξίδι που μόλις ξεκινά. Το ζευγάρι παίρνει το ρίσκο και μπαίνει στον πύραυλο της ορμητικής κοινής πορείας και εκτοξεύεται ψηλά. Μερικά χρόνια μετά, μέσα στο δωμάτιο του μέλλοντος – δεν έχει σημασία γιατί – έχουν μείνει από καύσιμο και η πτωτική πορεία καλεί τους δυο τους στην αναζήτηση του eject. Πρώτη πατάει το κουμπί η Cindy, που στην οθόνη του μπλεγμένου μυαλού της παίζει σκηνές από τη δυσλειτουργική σχέση των γονιών της και αναζητά τη δημιουργία νέων επιλογών με τη φυγή. O Dean δοκιμάζει την απόγνωση, πάει ο κόκκινος Βαλεντίνος του. Τα χέρια του, τα ρούχα του, η ψυχή του είναι βαμμένα μπλε, όπως αρμόζει σε ενα μπλε Βαλεντίνο της θλίψης. Ο ταλαιπωρημένος πύραυλος της σχέσης γίνεται κομμάτια στην άτσαλη πρώτη επαφή με το σκληρό χώμα, εκρήξεις-πυροτεχνήματα αστράφτουν ολόγυρα σαν flash από τις δυνατές στιγμές μιας ζωής που δεν ευτύχησε. Ανατριχίλα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s