You will meet a tall dark stranger / Θα συναντήσεις ένα ψηλό μελαχρινό άντρα (2010) ***1/2


98min

Σκηνοθεσία:  Woody Allen

Σενάριο:  Woody Allen

Πρωταγωνιστούν:  Gemma Jones, Anthony Hopkins, Naomi Watts, Josh Brolin, Antonio Banderas, Freida Pinto, Lucy Punch

Ο Alfie (Hopkins) αποφασίζει να σύρει το γηραλέο του κορμί σε γυμναστήρια και sport αυτοκίνητα, αναβιώνοντας τον τζόβενο που έκρυβε μέσα του.  Η σύζυγός του Helena (Jones), καταφέρνει να ορθοποδήσει μετά το χωρισμό, βασισμένη στις «αλάνθαστες» προβλέψεις του χαρισματικού μέντιουμ της γειτονιάς, τσούζωντας συστηματικά όμως και λίγα ποτηράκια whiskey.  Η κόρη τους Sally (Watts) παλεύει να ισορροπήσει ένα προβληματικό γάμο, ρίχνοντας κλεφτές ματιές στο γοητευτικότατο αφεντικό της (Banderas).  Την ίδια στιγμή, ο κάποτε πολλά υποσχόμενος συγγραφέας άντρας της (Brolin), έχει σοβαρή διαστολή της κόρης του ματιού, παρατηρώντας τη γειτόνισσα με τα κόκκινα (Pinto).

Έχοντας αποχαιρετήσει από καιρό τους νεοϋορκέζικους ουρανοξύστες της πατρίδας του, καλοβολεμένος πια στην πρωτεύουσα της Γηραιάς Αλβιώνας, μας δίνει την τέταρτη λονδρέζικη ταινία του (έχουν προηγηθεί «Match Ρoint», «Scoop» και «Cassandra’s dream»).  Ο λατρεμένος Woody βέβαια, έχει πάντα στις αποσκευές του τις νευρώσεις,τις εμμονές και την αξεπέραστη οξύνοιά του, μόνο που, επηρεασμένος μάλλον από την αγγλική αβρότητα, έχει επιλέξει να δείχνει πιο ευγενής.  Καμία διάθεση λοιπόν να κεντρίσει με την πένα του υποδορίως και αυτό ίσως ενοχλεί.  Αλλά στα 75 του – θέλει περισσότερο φιλικά χτυπήματα στην πλάτη να ρίξει – και να επικοινωνήσει απλά τις θεωρίες του για τις ανθρώπινες σχέσεις, τη δυνατότητα επίτευξης της πραγματικής ευτυχίας και το νόημα της ζωής.  Καταφέρνει με ελάχιστη προσπάθεια και ανακυκλώνοντας στην ουσία τους χαρακτήρες του, να είναι απολαυστικά διασκεδαστικός, ανάλαφρα διεισδυτικός, με το κωμικο και το τραγικό να παίζουν σταθερά 50-50.

Οι τυχεροί που προτιμήθηκαν αυτή τη φορά να συνεργαστούν μαζί του, είναι και πάλι ένας κι ένας.  Στη μνήμη όμως, δύνανται να μείνουν η Gemma Jones σε ένα ρόλο που απλά έδειχνε να της ανήκει εν τη γενέση του, ο Banderas, για πρώτη φορά αληθινός και απτός και, εννοείται, η απίστευτη Lucy Punch.  Αντικαθιστώντας τελευταία στιγμή τη Nicole Kidman, βρέθηκε με την ευκαιρία στα χέρια και δεν την άφησε να πάει χαμένη, πετυχαίνοντας μια ερμηνεία που έρχεται κατευθείαν από τα μέσα της γουντυαλενίστικης δεκαετίας του ΄80.  Ο καθένας από τους ήρωες τοποθετείται στην προσωπική του φούσκα και αφήνεται να παλέψει στο κενό.  Για λίγο ενώνεται με μια άλλη φούσκα, παίρνει μια τζούρα οξυγόνου και συνεχίζει την πορεία του μέχρι να ξεμείνει από αποθέματα, περπατώντας μαζι με τον απαισιόδοξο δημιουργό με το αστείο όνομα Woody, στο χάος της ύπαρξης.  Εκεί που όλοι μας αποτελούμε απειροελάχιστες κουκίδες του σύμπαντος και τα έργα και οι ημέρες μας δεν έχουν καμία σημασία.  Στο τέλος η ιστορία μοιάζει μισοτελειωμένη, αλλά το μήνυμα πέρασε.

Αυτόν τον άγνωστο, ψηλό, μελαχρινούλη κύριο όλοι θα τον συναντήσουμε.  Ό,τι σε βοηθάει να μην τα κάνεις πάνω σου σε αυτό το blind date, άρπαξέ το, αφού καταταλήγουμε στο σαιξπηρικό «Πολύ κακό για το τίποτα».  Γιατί όχι;  Ειδικά για αυτούς που επιμένουν να παίρνουν στα πολύ σοβαρά τον εαυτό τους.

(Για το cinemart.gr)

Advertisements

6 thoughts on “You will meet a tall dark stranger / Θα συναντήσεις ένα ψηλό μελαχρινό άντρα (2010) ***1/2

  1. Στο You Will Meet A Tall Dark Stranger μου αρέσε πολύ ο τρόπος με τον οποίο μπλέκονται οι ιστορίες μεταξύ τους και η ρεαλιστική (αν και αρκετά πεσιμιστική) ματιά του Woody Allen. Όλοι οι ηθοποιοί παίζουν εξαιρετικά! Must see.

  2. Πολύ χαρακτηριστική ταινία του αγαπημένου Woody Allen. Εξωφρενικές καταστάσεις που δεν οδηγούν πουθενά, καυστικό χιούμορ, πολύ καλό καστ και πολύ όμορφo το σκηνικό που προσφέρει το Λονδίνο. Συνιστάται ανεπιφύλακτα σε όλους τους θαυμαστές του Woody Allen!

  3. Αμαν πια αυτός ο άνθρωπος. Θα έπρεπε να είχε σταματήσει να γυρίζει ταινίας καμια δεκαετία τώρα. Τα ίδια και τα ίδια. Αντί να παίζει ο ίδιος τον νευρωτικό απλά βάζει άλλους, και αντί να είναι γυρισμένο σε ενα μη ρεαλιστικό Μανχάτταν είναι σε ενα μη ρεαλιστικό Λονδίνο. Τουλάχιστον στις προϋγούμενες χαιρόταν με τις ομορφότερες μικρούλες του Χολυγούντ. Τωρα ούτε κι αυτό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s