Buried (2010) ***1/2

95min

Σκηνοθεσία: Rodrigo Cortes

Σενάριο: Chris Sparling

Πρωταγωνιστούν: Ryan Reynolds

Άγριο ξύπνημα για τον οδηγό φορτηγού ανθρωπιστικής βοήθειας στο Iraq, Paul Conroy: βρίσκεται τραυματισμένος μέσα σε μια ξύλινη κάσα, θαμμένος κάπου βαθιά, κάτω από την επιφάνεια του ασιατικού εδάφους. Τα μόνα του εφόδια, ένας zippo και ένα blackberry. Η φλόγα του αναπτήρα τρεμοπαίζει, η μπαταρία του κινητού εξαντλείται και το οξυγόνο λιγοστεύει. Ο Paul, αν και ακινητοποιημένος, πρέπει να βρει το κουράγιο να κινηθεί γρήγορα και να παλέψει για τη ζωή του.

Στον χορό των οικονομικά χαλεπών καιρών και η βιομηχανία του σινεμά. Πεσμένες οι αγορές, περιορισμένα και τα budgets. Να η ευκαιρία λοιπόν, για νέες ιδέες και νέους δημιουργούς. Τα επικά σχέδια με τα πολλά μηδενικά αποσύρονται όλο και συχνότερα, και τη θέση τους διεκδικεί η έμπνευση, το μόνο όχημα που μπορεί να επαναπροσδιορίσει τα κινηματογραφικά μέσα. Μια τέτοια περίπτωση είναι και το δίδυμο Cortes – Sparling. Έχουν φρέσκιες ιδέες και τόση όρεξη να πειραματιστούν, που μετατρέπουν τη λιτότητα σε αβάντα. Γεμίζουν τη 1,5 ώρα, που αποτελεί και τον πραγματικό χρόνο της ιστορίας, με ατέλειωτη δράση και διαρκείς ανατροπές, περιορισμένοι σε ένα χώρο όχι παραπάνω από 2×3. Μα, είναι δυνατόν; Και όμως, είναι. Η κάμερα στα χέρια του Ισπανού σκηνοθέτη παίρνει όλες τις έξυπνες θέσεις και το σενάριο αφηγείται με ευφάνταστες λύσεις την κάθε πτυχή της καθημερινότητας του άτυχου ήρωα. Βέβαια, όλα αυτά από μόνα τους δεν θα κατάφερναν τίποτα, αν στο μοναδικό πρωταγωνιστικό ρόλο δεν υπήρχε ο Reynolds. Ένας ηθοποιός β’ διαλογής, που αλλάζει ευτυχώς και επιτυχώς τα δεδομένα του και αγωνίζεται παλικαρίσια, φέρνοντας εις πέρας ένα πραγματικό άθλο.

Από τα πρώτα δευτερόλεπτα ο αέρας λιγοστεύει στην αίθουσα. Το βαθύ σκοτάδι γίνεται απειλητικό και ψάχνεις με τα μάτια τα κόκκινα φωτάκια με την ένδειξη exit. Παρόλα αυτά μένεις εκεί. Η αγωνία του εγκλεισμού σου έχει κόψει τα πόδια. Η ταινία σε παραλύει, πατάει πάνω στον χειρότερο ανθρώπινο εφιάλτη – όπως άλλοτε ο Hitchcock επαναλάμβανε με ευχαρίστηση – και σε τοποθετεί πλάι-πλάι με τον Paul. Θα μπορούσαμε να μιλάμε για αριστούργημα, αν ο κοινός νους δεν έπιανε τόσο εύκολα τις πονηριές στα twists της ιστορίας και αν δεν μαζεύονταν ένα σωρό απορίες για την ορθότητα των όσων παρακολουθούμε – ειδικά όταν η κάσα αρχίζει να γεμίζει με «δωράκια». Υπάρχει black humor, διάθεση για αυτοκριτική πάνω στις αμερικανικές πρακτικές επεκτατισμού, αλλά οι ευκολίες σε στιγμές και ο εσκεμμένος μελοδραματισμός στο τελευταίο μισάωρο, επαναφέρει τις αναπνοές στο κανονικό αρκετά λεπτά πριν την κορύφωση.

Είναι μια εμπειρία, αναμφίβολα, όταν περνώντας, μετά τους τίτλους τέλους, στην έξοδο δέχεσαι με νέα ευχαρίστηση το φως του ήλιου και αναρωτιέσαι σε ποιο δρομάκι της ζωής σου θα «την πατήσεις» και εσύ στα παγκόσμια παιχνίδια εξουσίας.

(Για το cinemart.gr)

Advertisements

2 thoughts on “Buried (2010) ***1/2

  1. Βρήκα το Buried συγκλονιστικό. Είναι αλήθεια ότι αρχίζεις να υποπτεύεσαι το τέλος καμιά 15αριά λεπτά πριν το δεις, παρ’ όλα αυτά συνεχίζεις να… ελπίζεις ως την τελευταία στιγμή ότι έχεις κάνει λάθος εκτίμηση.

    Εάν αυτό δεν είναι ένα καταπληκτικό παιχνίδι με τα νεύρα και τα συναισθήματα του θεατή, τοτε δεν ξέρω τι είναι!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s