The rebound (2009) 1/2

95min

Σκηνοθεσία: Bart Freundlich

Σενάριο: Bart Freundlich

Πρωταγωνιστούν: Catherine Zeta Jones, Justin Bartha, Art Garfunkel

Όλα δείχνουν υπό έλεγχο στη ζωή της δυναμικής νοικοκυράς Sandy. Όχι όμως και ο σύζυγος που συλλαμβάνεται στο birthday video του γιου του, να μοιράζεται «προσωπικές» στιγμές με οικογενειακή φίλη. Η Sandy αντιδρά αστραπιαία, παίρνει τα δυο παιδιά της και κατευθύνεται στη New York, για μια νέα αρχή. Νοικιάζει σπίτι πάνω από ένα coffee shop και γνωρίζεται με το νεαρό υπάλληλο Aram. Εκείνος ευαίσθητος και συνεσταλμένος, προσπαθεί να ξεπεράσει τον χωρισμό μετά από το, διάρκειας δύο εβδομάδων, γάμο του με Γαλλιδούλα που αναζητούσε την πράσινη κάρτα. Όταν η Sandy βρίσκει δουλειά σε μεγάλο αθλητικό τηλεοπτικό δίκτυο, ο Aram είναι αυτός που προσέχει τα πιτσιρίκια στο παιδικό δωμάτιο και την ίδια στην κρεβατοκάμαρα.

Άδρας και γυναίκα, συμπαθητικοί τύποι που πλαισιώνονται από ιδιαίτερης ιδιοσυγκρασίας δευτεραγωνιστές, περνούν εμπόδια και αστείες καταστάσεις. Στην αρχή διστάζουν, μετά συνδέονται μεταξύ τους, ερωτεύονται, αλλά χωρίζουν, για να αντιληφθούν πως τελικά ο ένας είναι πλασμένος για τον άλλο. Με λίγα λόγια μια συνηθισμένη rom com, με τη διαφορά πως ο Freundlich κυνηγά διακαώς την πρωτοτυπία, θέλοντας να δώσει έναν απενοχοποιημένο αέρα ΄00ς στο είδος. Έχει εργαστεί πολύ και αυτό φαίνεται στις έξυπνα αστείες ατάκες – ενίοτε χρησιμοποιώντας και bad language, εντελώς εσκεμμένα – και στη σύγχρονη οπτική του. Κατά πως φαίνεται όμως, παραγέμισε με υλικά το shaker και μπούκωσε. Ο σκηνοθέτης/σεναριογράφος θυμούμενος τις τηλεοπτικές καταβολές του, προσθέτει λίγο sit com, αλλά και φάρσα, και έτσι οι ήρωες δείχνουν να μην έχουν χώρο να αναπτυχθούν σε βάθος. Γεγονός που επηρεάζει και τους δεύτερους ρόλους που καταντούν σκέτες καρικατούρες στα ελάχιστα λεπτά που εμφανίζονται.

Εκείνη πατημένα 40, εκείνος στα 24. Η familiar θεματική της διαφοράς ηλικίας. Η Catherine Zeta Jones σε ένα ρόλο που δεν μας έχει συνηθίσει στις λίγες κινηματογραφικές επιλογές της, υποστηρίζοντάς τον άνετα με τη γνωστή της αισθησιακή φινέτσα και witty γοητεία. Χειραφετημένη, αλλά και ευαίσθητη, προσπαθεί να ξαναπάρει στα χέρια της το τιμόνι, αν και μεταξύ μας δεν φάνηκε να το έχει χάσει και καθόλου. Ο συμπρωταγωνιστής της Justin Bartha, ο τύπος του The hangover, αντιθέτως πρέπει να πανηγυρίζει που βρέθηκε σκηνοθέτης να του εμπιστευτεί πρώτο ρόλο σε ταινία. Άχρωμος και άοσμος, αποτυγχάνει πλήρως να ζωντανέψει τον πιο ενδιαφέροντα χαρακτήρα του φιλμ, αυτόν του νέου που επιθυμεί να ζήσει με τον δικό του χάρτη ιδανικών. Το αποτέλεσμα είναι μηδενική χημεία, γραφικότητα και έλλειψη κινήτρων και από τις δυο μεριές.

Το μόνο θετικό βρίσκεται προς το τέλος, όταν ο Aram ταξιδεύει περιχαρής στον κόσμο σαν να βρίσκεται σε διαφήμιση της Qatar Airways. Είναι μια πρώτης τάξης υπενθύμιση για τον προγραμματισμό των δικών μας καλοκαιρινών διακοπών.

(Για το cinemart.gr)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s