City island / Οικογένεια σε παράνοια (2009) ***1/2

104min

Σκηνοθεσία: Raymond De Felitta

Σενάριο: Raymond De Felitta

Πρωταγωνιστούν: Andy Garcia, Julianna Margulies, Emily Mortimer, Steven Strait, Dominik Garcia-Lorido

Μια ήρεμη πόλη-νησί στο Bronx με θέα στο κοσμοπολίτικο Manhattan και κατοίκους χωρισμένους σε ξένους και σε ντόπιους. Ανάμεσά τους η… τυπική local οικογένεια Rizzo με μέλη που μοιάζουν να έχουν διπλή ταυτότητα: ο πατέρας δεσμοφύλακας είναι fun του Θεού Marlon Brando και έχει «βαφτίσει» τα μαθήματα υποκριτικής του, βραδιές poker. Η μητέρα ορθολογίστρια, υποψιαζόμενη συζυγική απάτη, δεν θα αρνιόταν ένα γρήγορο με μικρότερο. Η κόρη φοιτήτρια στην πραγματικότητα εξειδικεύεται στο pole-dancing. Ο αντισυμβατικός έφηβος γιος είναι εθισμένος στη net αναζητήση XXXXX large γυναικών. Με τον ερχομό του νόθου και νυν κρατούμενου στις φυλακές γιου του μπαμπά, το ξέσπασμα της υποκριτικής θύελλας, αν μη τι άλλο, θα τους πάρει και θα τους σηκώσει.

Indie σκηνοθέτης/σεναριογράφος λοκάρει στις ιδιαιτερότητες της σύγχρονης, αμερικανικής οικογένειας. Το έχουμε ξαναδεί; Ναι, σε πολλές παραλλαγές. Υπάρχει μια διαφοροποίηση όμως εδώ, που έγκειται στο γεγονός πως οι υπερβολές στην απεικόνιση δεν φτάνουν στις χοντροκοπιές και στην αίσθηση της υποτίμησης της νοημοσύνης. Η απαραίτητη εκκεντρικότητα των χαρακτήρων και των καταστάσεων που αναπόφευκτα δημιουργούνται, κουβαλάει μια ζεστασιά. Οπότε μιλάμε για μια ευγενική φάρσα που πατώντας πάνω σε σωστά υπολογισμένα, σκηνοθετικά, ρυθμικά βήματα, φτάνει στα γέλια και στη συγκίνηση, και τα δυο στην ώρα τους. Ο Andy Garcia (και παραγωγός του φιλμ) αποδεικνύει πως η αποτοξίνωσή του από τις στυλιζαρισμένες μαφιόζικες παρέες που τον συντρόφευαν τόσα χρόνια, μόνο θετικά -και θεαματικά – αποτελέσματα μπορεί να έχει στο ερμηνευτικό του δυναμικό. Μακάρι αυτή του η παρουσία να σημάνει μια αλλαγή κατεύθυνσης στη μέχρι τώρα καριέρα του. Οι υπόλοιποι ηθοποιοί σημειώνουν, επίσης, υψηλό σκορ (καλά καταλάβατε, η κόρη είναι η original θυγατέρα του Andy).

Όλοι τους καπνίζουν στη ζούλα και γι’ αυτό δεν ευθύνεται η απαγορευτική απόφαση του υπουργείου υγείας. Ψέματα και μυστικά υψώνουν τείχη γύρω από τους ήρωες, καταδικάζοντάς τους σε ένα αδιάκοπο κύκλο μοναξιάς. Μέσα εκεί, στο κέντρο του προχειροφτιαγμένου κάστρου τους, κατοικεί ο φόβος της απόρριψης. Προτιμούν να κρύψουν τα απωθημένα και τα μικρά ή μεγάλα πάθη, που συνθέτουν έναν αυθεντικό εαυτό, καθιστώντας τις πιο προσωπικές τους σχέσεις, τις οικογενειακές, δυσλειτουργικές. Πολύ συνηθισμένο φαινόμενο και εκεί πατάει και η ταινία άλλωστε, στα δικά μας κρυμμένα μυστικά που λίγο ως πολύ κουβαλάμε. Για να διαλυθούν οι ενοχές και να ξανατοποθετηθούν τα θεμέλια στις υγιείς βάσεις της οικειότητας μία είναι η λύση: ένα ισχυρό μπαμ. Αυτό έρχεται και εκεί κορυφώνεται η τραγικότητα της επιφανειακής συνύπαρξης. Μόνο τότε έρχεται και η αποδοχή για αυτό που αληθινά είμαστε και γίνεται η πραγματική αξία της αγάπης.

Στο τέλος, όλοι, χοντροί και λεπτοί, γίνονται μια αγκαλιά. Χαζοχαρούμενο και συμβατικό; Μπορεί. Καλύτερα όμως να σηκώνεις οικογενειακά βάρη, παρά τίποτα.

(Για το cinemart.gr)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s