Silent wedding / Σιωπηλός γάμος / Nunta muta (2008) ****

87min

Σκηνοθεσία: Horatiu Malaele

Σενάριο: Adrian Lustig, Horatiu Malaele

Πρωταγωνιστούν: Alexandru Potocean, Meda Andreea Victor, Valentin Teodosiu, Alexandru Bindea

Εικασίες για μεταφυσική δραστηριότητα φέρνουν ένα κινηματογραφικό συνεργείο στις ρημαγμένες εγκαταστάσεις εργοστασίου στα προάστεια αστικού κέντρου της Ρουμανίας. Μαυροφορεμένα, σκυθρωπά, γυναικεία πρόσωπα προβάλλουν από τα ερείπια, ενώ μια κοπέλα ντυμένη στα λευκά κάνει φευγαλέα την εμφάνισή της. Δεν αργούν όλοι να αντιληφθούν πως συγκλονιστικά γεγονότα έλαβαν χώρα σε αυτόν τον τόπο. Ο δήμαρχος της περιοχής αναλαμβάνει την εξιστόρησή τους, πηγαίνοντας πίσω στο 1953, όταν σε εκείνο ακριβώς το σημείο βρισκόταν ένα χωριό με λίγους εύθυμους κατοίκους και ένα ζευγάρι που χαιρόταν ελεύθερα τον έρωτα, αδιαφορώντας για τη σκιά του κομμουνιστικού καθεστώτος.

Άλλη μία έκπληξη προστίθεται στο κινηματογραφικό C.V. της Ρουμανίας που μας προτείνει ό,τι πιο εμπνευσμένο κυκλοφορεί τα τελευταία χρόνια στο ευρωπαϊκό σινεμά. Πρωτοτυπία, διεισδυτικότητα και φαντασία από έναν ηθοποιό που για πρώτη φορά – αν είναι δυνατόν – παίζει επαγγελματικά με τις κάμερες. Ο Malaele καταφέρνει μέσα στη 1,5 ώρα που διαρκεί το φιλμ, να συνδυάσει ηθογραφία, burlesque, σάτιρα και ποίηση δανειζόμενος, σε σημεία την οπτική του Kusturica, ειδικά στο Underground του. Με ιδιαίτερη έμφαση στις λεπτομέρειες, εύκολα κινείται από τη χαρά στη λύπη και τούμπαλιν, (δικαιωματικά τα εύσημα και στο έξυπνο μοντάζ) εμπλουτίζοντας το σουρεαλιστικό παραμύθι του με αναφορές στη νεότερη ιστορία της Ρουμανίας. Σίγουρα δεν αποτελεί piece of cake για κάποιον που βαριέται να ψάχνει για νοήματα και να αναλύει το επιμύθιο, η ταινία όμως κουβαλάει μια ανάλαφρα χιουμοριστική και φιλική προς το θεατή διάθεση και γρήγορα αισθανόμαστε μέρος της παρέας των κυκλοθυμικών χαβαλέδων/κατοίκων του χωριού. Οι φερέλπιδες Potocean (4 months 3 weeks and 2 days, The paper will be blue) και Victor (Last night, Affinity) σε μια ακόμη πολύ σημαντική παρουσία, όπως άλλωστε και το υπόλοιπο cast.

Το πολιτικό σχόλιο της ταινίας βρίσκεται κάτω από τις λέξεις, στη σωρεία συμβολισμών. Ο υπαρκτός σοσιαλισμός παίρνει σάρκα και οστά στη φιγούρα της πόρνης του χωριού. Εκείνη πασαλειμμένη με κατακόκκινο crayon πρόθυμη να εξυπηρετήσει λαό και στρατιωτικούς. Η Ρουμανία αγνή, αθώα και αλαφροίσκιωτη περιφέρεται στα δάση και στους αγρούς προβλέποντας το δυσοίωνο μέλλον που φτάνει στον απεχθή βιασμό της από το ζυγό του σφυροδρέπανου. Οι χωρικοί, και μαζί με αυτούς ολόκληρος ο ρουμανικός λαός, μένουν βουβοί και παθητικοί απέναντι στις εξελίξεις, φιμώνοντας ακόμη και τις παιδικές φωνές. Επιλέγουν να γελάνε για να μην κλαίνε, απέναντι στην απειλή, που επηρέασε τελικά δραματικά την πορεία του έθνους τους για παραπάνω από 50 χρόνια. Εκεί ανάμεσα βρίσκεται το ερωτευμένο ζευγάρι, η ελπίδα για το αύριο, που απολαμβάνει το γλειφιτζούρι όλων των πολιτικών αποχρώσεων και γιορτάζει τη ζωή πέρα από ιδεολογίες.

Βασισμένο σε αληθινή ιστορία, αυτή η παρωδία διευρύνει τους ορίζοντές της, φωνάζοντας για το πανανθρώπινο δικαίωμα της ελευθερίας της ύπαρξης. Αν και στην πράξη, στο πέρασμα της εναλλαγής των επιβαλλομένων πολιτικών βουλήσεων η ισοπέδωση της ζωής δεν είναι παρά μια επαναλαμβανόμενη, μικρή παρενέργεια…

(Για το

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s