Coco avant Chanel / Coco before Chanel (2009) *1/2

105min

Σκηνοθεσία: Anne Fontaine

Σενάριο: Edmonde Charles-Roux (βιβλίο «L’irrégulière ou mon itinéraire Chanel»), Anne Fontaine, Camille Fontaine

Πρωταγωνιστούν: Audrey Tautou, Benoît Poelvoorde, Alessandro Nivola, Marie Gillain

Παρατημένη από τον πατέρα της στα εννιά της σε ορφανοτροφείο και μεγαλωμένη από καλόγριες, η νεαρή Gabrielle Chanel παλεύει μαζί με την αδελφή της Andrienne να ξεφύγει από τα όρια της φτώχειας. Το πρωί μοδίστρα, το βράδυ τραγουδίστρια σε cabaret και με το παρατσούκλι «Coco» – που προέρχεται από το όνομα ενός χαμένου σκύλου – να την συνοδεύει, γνωρίζει, μεταξύ άλλων, το βαρώνο και playboy Balsan. Γίνεται ερωμένη του και, επιβάλλοντας την παρουσία της στην έπαυλή του, ξεκινάει τη γνωριμία της με την αριστοκρατία της εποχής, βάζοντας τα θεμέλια για τη μελλοντική της πορεία στο χώρο της υψηλής ραπτικής.

Η συναρπαστική και πολυκύμαντη ζωή της σχεδιάστριας που έγινε αναπόσπαστο μέρος της γυναικείας χειραφέτησης και άλλαξε το ρου της μόδας, εδώ δυστυχώς παρουσιάζεται ως μια φροντισμένη σαπουνόπερα. Η σκηνοθεσία της Fontaine συμβατική και άτολμη, ενώ η ιστορία μοιάζει υπερβολικά ωραιοποιημένη και δημιουργεί ερωτηματικά μέσα από τα πολυάριθμα κενά στην αφηγηματική της συνοχή. Η ενδιαφέρουσα ατμόσφαιρα στο φιλμ είναι αποκλειστική επιτυχία της ακριβούς ανασύστασης της εποχής και των κοστουμιών. Η ερμηνεία της Tautou, χωρίς την συνηθισμένη, σχεδόν μανιερίστικη, χαριτωμενιά και σπιρτάδα, μοιάζει άχρωμη και υποτονική. Περιορίζει τις εσωτερικές της αναταράξεις στις επαναλαμβανόμενες ρουφηξιές από το μονίμως αναμμένο τσιγάρο, χωρίς ωστόσο να χάνει το απαράμιλλο στυλ της. Ο Poelvoorde είναι ο μόνος που αποδίδει με όρεξη το ρόλο του.

Το πάθος, ο δυναμισμός και η εκκεντρικότητα αυτού του ευφυούς πλάσματος που είχε το θάρρος – και βασικά το θράσος για τα μέτρα των αρχών του περασμένου αιώνα – να αμφισβητήσει καταρχήν και να καθιερώσει τελικά μια πρωτοποριακή ματιά πάνω στο κεφάλαιο θηλυκότητα, εδώ αναφέρονται επιγραμματικά και σχεδόν γραφικά. Η λιτή προσέγγιση αυτής της έντονης προσωπικότητας, στερεί στην ταινία την πειθώ και την ουσία. Παράλληλα, το ερωτικό τρίγωνο που μονοπωλεί αδικαιολόγητα το ενδιαφέρον της ταινίας, δεν προκαλεί καμία αναταραχή, κανένα αναβρασμό. Παρακολουθούμε τις αργές εξελίξεις χωρίς να φορτιζόμαστε ούτε στιγμή συγκινησιακά, ακόμη και όταν συμβαίνει η απώλεια. Γι’ αυτό το φινάλε δείχνει ασύνδετο με όσα έχουμε παρακολουθήσει, και ευχόμαστε, να αποτελεί την έναρξη μιας άλλης ταινίας με ψυχή.

«The best color in the whole world, is the one that looks good, on you!» είχε πει κάποτε με νόημα, αλλά ξέχασα, αυτό αφορά την Coco après Chanel.

(Για το cinemart.gr)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s