Iron Man 2 (2010) ****

124min

Σκηνοθεσία:  Jon Favreau

Σενάριο:  Justin Theroux, Stan Lee δημιουργός τουμώνυμου Marvel Comic book

Πρωταγωνιστούν:  Robert Downey Jr., Gwyneth Paltrow, Don Cheadle, Sam Rockwell, Mickey Rourke, Scarlett Johansson, Samuel L. Jackson

Ξεκινάμε από εκεί που έπεσε η καρό σημαία των τίτλων τέλους 2 χρόνια πριν:  o Τοny Stark, μεγαλοφυής εφευρέτης και δισεκατομμυριούχος bon viveur, αποκαλύπτει πως εκείνος βρίσκεται πίσω από τη χρυσοκόκκινη μάσκα του υπερήρωα Ιron Man.  Κυβερνητικοί παράγοντες και τύπος ασκούν ασφυκτική πίεση στον Stark για τη φανέρωση των μυστικών της τεχνολογίας που χρησιμοποιεί στην στολή του, εκείνος όμως αντιστέκεται μένοντας πιστός στον σκοπό του για την επίτευξη της παγκόσμιας ειρήνης.  To όνειρό του ξαφνικά δείχνει να κλονίζεται, όταν κάνουν την εμφάνισή τους δύο θανάσιμοι εχθροί.  Ο ένας προέρχεται από το παρελθόν του και ο άλλος βρίσκεται μέσα στον ίδιο τον Iron Man.

Το φιλμ ακολουθεί το χαρακτηριστικό και σπάνιο φαινόμενο του sequel που κερδίζει θεαματικά τις εντυπώσεις σε σχέση με την πρώτη ταινία.  Είναι η φρενήρης σκηνοθεσία, η φρέσκια ματιά πάνω στη μεταφορά ενός ήρωα comic, τα δουλεμένα στη λεπτομέρεια εφέ, η πολυπλοκότητα της δράσης που δίνει συνεπέστατα και ακατάπαυστα το tempo του ενδιαφέροντος μέχρι το τελευταίο λεπτό.  Και δεν είναι μόνο αυτό.  Οι διάλογοι πετούν σπίθες πυροδοτώντας εξελίξεις στην ιστορία και άφθονα χαμόγελα και ενίοτε γέλια σε όλους εμάς στην αίθουσα.  Ο Robert Downey Jr., σε ενθουσιώδες ντελίριο – απολύτως δικαιολογημένης – επιτυχημένης δεύτερης καριέρας, δίνει σάρκα και οστά σε ένα ρόλο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του.  Ακόμη και η Paltrow δίνει χρώμα στη, συνήθως, άχρωμη παρουσία της.  Ο Rockwell αποδεικνύει και πάλι το μεγάλο υποκριτικό του ταλέντο, ο Rourke αποτυπώνεται άνετα στο μυαλό ως η ενσάρκωση του κακού και η Johansson είναι υπνωτιστικά sexy.

Το σενάριο φρενάρει σε λιγοστά αμήχανα μπερδέματα λόγω της προσπάθειας σύνδεσης με την ταινία «The Avengers» που αναμένεται το 2012, αλλά μας αποζημιώνει πλήρως με τη δομή του.  Οι χαρακτήρες, πρωταγωνιστικοί και μη, πάλλονται μπροστά μας με τρόπο αξιοπερίεργο για action movie.  Αναπτύσσονται σε βάθος, αποκτούν κίνητρα και αντιδράσεις υποκινούμενες μέσα από σαφές ψυχολογικό πλαίσιο.  Έχουμε το νάρκισσο, αλαζόνα, εγωκεντρικό Stark να μεθά από το άφθονο alcohol και την ανάγκη επίδειξης δύναμης και να φτάνει στην αυτοαμφισβήτηση, την αυτοκαταστροφή και την παραίτηση, αφού το πατρικό πρότυπο υπολειπόταν των προσδοκιών του και να αναζητά να λύσει το γρίφο της καρδιάς του, κυριολεκτικά και μεταφορικά.  Όλα αυτά καθώς, έστω και επιφανειακά, δοκιμάζεται η φιλία, η εμπιστοσύνη, η αγάπη, η αναζήτηση νοήματος.

Το σίγουρο είναι πως από την στιγμή που μπαίνουμε στο τρενάκι του λούνα πάρκ της ταινίας ούτε λόγος να κατέβουμε.  Κάθε looping είναι πιο διασκεδαστικό και πιο συναρπαστικό από το προηγούμενο.  Δεν θέλουμε να τελειώσει αυτή η διαδρομή και μάλιστα χωρίς τις μπάρες ασφαλείας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s